Na de nogal overwinning
van vorige week was ditmaal Fulham de tegenstander. Ik kan me
voorstellen dat je als manager aan het begin van het seizoen een
lijstje maakt met wedstrijden waarvan je verwacht dat er iets te halen
valt. Dit was zo een wedstrijd. Hoewel Fulham dit seizoen sterker oogt
dan vorig seizoen is het toch een van de zwakkere broeders in de
Premiership, zeker in uitwedstrijden. Na een tijdje over en weer de
boel te hebben afgetast zochten beide teams de aanval. De bezoekers
kregen wat betere kansen, maar de rust werd behaald met een 0-0 stand. Na
rust een heel ander Albion. Er werd nadrukkelijk de aanval gezocht, wat
direct leidde naar een forse druk op de Londense defensie. Donk gaf
al de waarschuwing door uit een hoekschop op de paal te koppen, daarna
werd er uit een volgende hoekschop een inzet van de lijn gehaald. De
volgende hoekschop was het raak. Donk kopte vanaf de tweede paal de
doelmond in. Miller miste half, waardoor de bal voor de voeten van
Bednar belandde. Deze bedacht zich geen moment en schoot onder de
doelman binnen. Uiteraard ging Fulham hierna op zoek naar een gelijkmaker, maar had het vizier niet op scherp. Bednar
had nog wat moois in petto. Vanaf 35 meter schoot hij over de doelman
heen maar helaas belandde de bal op de lat, anders had deze zeker bij
de doelpunt van de maand verkiezing gezeten. Enfin, drie punten in de tas. Wederom een clean sheet en twee overwinning achtereen. Een hele goede start dus! Volgende
wedstrijd is tegen Man. United, dat is zo een wedstrijd waarvan je
vooraf denkt niets te kunnen halen, maar voetbal is een raar
spelletje......
13 september 2008: West Brom vs West Ham
Van tevoren was al verwacht dat het een wedstrijd zou worden van veel
doelpunten. Beide teams zoeken nadrukkelijk de aanval. Een 0-0 was bij
voorbaat uitgesloten.
De baggies begonnen frivool en hun aanvalsdrift wierp al snel de
vruchten af. Zij kwamen al in de derde minuut op voorsprong door James
Morrison die de West Ham verdedigers te slim af was. De belofte was
ingelost, er was van tevoren gesteld dat er wel degelijk doelpunten in
dit team zaten, hoewel de critici anders beweerden. Die zijn dan ook
bij deze de mond gesnoerd.
Het doelpunt werkte niet bevrijdend, integendeel. West Ham toonde de
nodige veerkracht door eerste gelijk te maken en vervolgens op
voorsprong te komen. Bedie doelpunten waren te wijten aan slap
verdedigen, iets wat in de voorgaande wedstrijden niet voor was
gekomen. Was er dan teveel op het maken van doelpunten getraind?
Ook West Brom toonde veerkracht, mede gedragen door de ondersteuning
van het thuispubliek die achter de ploeg bleef staan. Twee minuten
later stond het alweer gelijk. In de 37e minuut scoorde Roman Bednar
vanaf elf meter, nadat Leon Barnett door de doelman van West
Ham naar de grond werd gewerkt. Koeltjes schoot Bednar recht door het
midden in. Theetijd met een 2-2 stand.
De tweede helft was wat voorzichtiger van beide kanten. Toch was het
West Brom die gevaarlijk was West Ham kwam er niet meer aan te pas. Een
doelpunt hing al lange tijd in de lucht. Een geblokt schot van Bednar
en een kopbal naast van Barnett waren de voorboden voor iets moois.
Toen niemand eigenlijk meer verwachtte dat er een winnaar uit de strijd
zou komen, was het Chris Brunt die een diepe bal op waarde schatte. Hij
schoot knap in de verre hoek en verschalkte keeper en verdeiger en
bracht het thuispubliek in extase. Bijna was het nog sneu geweest, maar
knap keeperswerk van Scot Carson voorkwam een gelijkspel uit de enige
aanval in de tweede helft van West Ham.
De eerste (thuis)overwinning in de Premiership was een feit. Het was
voetbaltechnisch allemaal wat minder dan de voorgaande weken, maar er
werd wel gewonnen.
